Probeer niet alleen maar te vegeteren, leef!Trefwoorden: Hoe kan ik mezelf nou in vier woorden omschrijven als ik al 42 jaar bezig ben om erachter te komen wie ik ben?
Meer over Karin
Karin over Barcelona
Uitplooien
Barcelona, 21 april 2006
'Nou, je kunt wel zien wanneer dat is opgenomen. Het was zeker nog vroeg?'
Citaat van een van mijn kinderen tijdens het kijken van de vorige aflevering van Citytrips. We zaten met het hele gezin bij de televisie en iedereen reageerde enthousiast. Tot die ene aankondiging. Er ging een luid gelach op in de kamer en ze waren het er alledrie over eens dat dit verkreukelde gezicht echt niet kon. Het had met mijn conditie te maken, zeiden ze. Ik moest toch echt meer aan sport doen, dan zou ik er ’s ochtends minder verkreukeld uitzien. Ik geloofde dat niet. Al tijdens mijn studententijd verbaasde ik me erover hoe andere mensen ’s ochtends wakker werden met een gezicht alsof ze al uren op waren en ik eerst nog een paar uur moest uitplooien.
Voor de zekerheid toch maar gaan hardlopen op de hei. Binnen tien minuten schoot het me genadeloos in de heup.
Ik lieg. Het was al binnen vijf minuten.
De enige oplossing leek me om wat vroeger op te staan, zodat mijn gezicht de tijd zou hebben om uit te plooien voordat ik weer in beeld zou moeten. We testen het thuis uit. Op zondagochtend sta ik om half negen op. Om elf uur vinden ze dat ik weer toonbaar ben.
En nu is het tien uur en zit ik al bijna een uur op een terras in Barcelona te wachten tot het allemaal vanzelf weer goed komt. We hebben gisteravond tot één uur gedraaid, dus we beginnen vanmorgen pas om elf uur. Maar mijn wekker ging om acht uur af. Je moet wat overhebben voor de goede zaak. En ik kan me ergere plekken voorstellen om de tips van vandaag voor te bereiden.
Het enige minpunt dat ik kan bedenken, is dat het enige terras dat zo vroeg al open was in de schaduw ligt. Verder hoor je mij niet klagen.
Ik bestel mijn tweede kopje koffie en durf nog niet in de spiegel te kijken.
Het is half elf. Toen ik opstond om te bestellen, voelde mijn heup nog steeds aan alsof ik al negentig ben, maar daar zie je gelukkig niks van.
Ik krijg een sms’je van thuis.
De tekst luidt: ‘Leuk stuk over Citytrips in De Telegraaf. Met foto erbij.’ En een beetje pesterig is eraan
toegevoegd: ‘Vóór elf uur genomen.’
Tekst: Karin de Groot (Ook verschenen in KRO Studio Magazine)
| Vragen / opmerkingen of wilt u gewoon iets kwijt voor of over deze site? Mail de redactie van KRO Citytrips! |