Probeer niet alleen maar te vegeteren, leef!Trefwoorden: Hoe kan ik mezelf nou in vier woorden omschrijven als ik al 42 jaar bezig ben om erachter te komen wie ik ben?
Meer over Karin
Karin over Praag
Roeien en rodelen
Praag, mei 2006
Behoorlijk gebroken van twee dagen Praag zit ik op het vliegveld te wachten tot we gaan vertrekken. Zeven tips opgenomen. Gisteren ben ik wel vijftien keer in volle vaart van een rodelbaan afgesuisd. ‘Achthonderd meter adrenaline’ staat er op de borden. Na twaalfduizend meter heb ik mijn taks aan adrenaline wel binnen, zeker wanneer er vlak vóór mij een Engelsman van zijn sleetje valt, iets te hard door de bocht gegaan.
Het was sowieso een reisje vol adrenaline. Eergisteren draaiden we een roeitochtje op de Moldau. En geloof me, ik raad echt iedereen aan om gezellig rond een eilandje in de Moldau te gaan roeien. Maar voor de opnames moet je die afstand toch wel drie keer overbruggen, om alles vanuit verschillende standpunten te filmen. Een paar honderd meter van de plek waar ik de boot moet aanleggen, is een stroomversnelling met een klein watervalletje, en de bootverhuurder heeft me op het hart gedrukt dat ik daar niet in de buurt mag komen; dat is levensgevaarlijk.
Ik heb mijn mobiele telefoon op zak, zodat de ploeg me eventueel kan bellen voor nadere instructies. Ik zie ze in de verte op de brug staan, de afstand is te groot om te roepen. Maar omdat roeien en bellen nu eenmaal niet samen gaan, en het geluid van de stroomversnelling steeds dichterbij komt, heb ik mezelf toch echt voorgenomen de telefoon lekker te laten rinkelen. Gelukkig hebben ze dat op de brug blijkbaar ook door, want het blijft stil. Ik vaar zoals afgesproken naar het eilandje en leg de boot aan. Het is gelukt, we zijn klaar met filmen. Nog één keer het hele stuk terugroeien. Stroomopwaarts.
Trots bemerk ik dat ik na roeien en rodelen nog niet eens een spoortje van spierpijn heb. Dat vind ik toch altijd zo’n fijne bevestiging dat het met mijn lichamelijke conditie nog best goed gesteld is. Dat vond die mevrouw die net bij het inchecken naast me stond, overigens niet.
‘Bent u niet Karin de Groot’, vroeg ze me. ‘U heeft zeker net een aflevering van uw reisprogramma opgenomen?’
Onderzoekend keek ze me aan. ‘Nou, je zou ook niet zeggen dat u net vakantie heeft gehad.’
Na een korte stilte voegde ze er geruststellend aan toe: ‘Gelukkig wordt dat op de televisie allemaal weggewerkt met make-up. Daar boffen jullie toch maar mee.’
Tekst: Karin de Groot (Ook verschenen in KRO Studio Magazine)
| Vragen / opmerkingen of wilt u gewoon iets kwijt voor of over deze site? Mail de redactie van KRO Citytrips! |