Print pagina

Verstuur pagina

Highlights Praag

 De Burcht
 Nationaal Theater
 Wencelasplein
 Oude Stadsplein met Astronomisch klok
 Karelsbrug
 Oude Joodse Begraafplaats
 Gouden straatje

De Burcht: Hradcany

De originele Praagse Burcht stamt uit 880 en is gesticht door de oudst bekende vorst van de Pøemysliden, Borovoj.  De Praagse burcht vormt tegenwoordig een van de grootste gesloten paleizencomplexen ter wereld. Alleen de voorzijde is al een halve kilometer lang. Voor het fantastische silhouet zorgen de drie torens van de St.-Vituskathedraal, 88 en 99 meter hoog. Op 7,5 hectare is men getuige van de duizendjarige geschiedenis. De gebouwen zijn in drie stijlperioden verankerd: Romaans, gotiek en classicisme. Het begin werd gemaakt door vorst Wenzel. Op deze 'Heuvel der Goden' liet hij in 925 een rond gebouw als veilige schrijn voor de hand van St.-Vitus bouwen. De met houten palen omheinde vestiging werd in de 11de eeuw door koning Bretislav I door een stenen brug vervangen in het Tsjechische hrad, vandaar de naam Hradcany. Reeds onder Karel IV verwierf de burchtheuvel met de bouw van de St.-Vituskathedraal zijn belangrijkste handelsmerk. De eerste steen werd in 1344 door de keizer persoonlijk gelegd, hij wilde hier de grootste domkerk van Europa bouwen. Er werd ongeveer 600 jaar aan gebouwd. Gotische elementen werden er vooral onder koning Wladislaw II (1471-1516) aan toegevoegd. 

Adres: Hradcany 11908 Praag 1

Nationaal Theater: Narodni divadlo

Op de oever ontstond dit gebouw vanaf 1868 op initiatief van een actiegroep. ‘Narod sobe’, ofwel ‘Voor het volk’, luidde de schenkingsactie die zelfs twee keer werd gehouden. Treurig als het is, werd in 1881 het zogenaamde ‘Gouden Kapelletje’ feestelijk geopend, maar brandde het twee maanden later al af. De ironie van het noodlot: ondanks de ligging dicht bij de oever van de Moldau, was er geen water om te blussen. De brandweerlieden waren op een begrafenis en de brandkranen waren net in reparatie. Bij de tweede première in 1883 weerklonk Smetana's pathetische opera 'Libuse'. Hoe trots en nationaal bewust het Tsjechische volk is, bewijst het interieur. De hoofdarchitect Josef Zitek liet een groot aantal kunstenaars patriottische motieven schilderen en modelleren. 
Op het 8,5 ton zware, ijzeren hoofdgordijn zie je de bouw van het Nationaal theater als een heldendaad verheerlijkt, zodat niemand de moeizame bouw van het Nationale Theater zou vergeten.

Adres: Centrum, Narodni 2
Openbaar vervoer: Metrolijn B: Narodni - Tram: 9, 18, 21, 22

Wencelasplein: Vaclavské námesti

Het beroemde plein van Praag is het middelpunt van de wijk Nové Mesto en heeft eigenlijk meer weg van een boulevard met bomen. Het Wenceslasplein loopt zuidoostelijk vanaf Staré Mesto en wordt opgevrolijkt met hotels, disco's, clubs en winkels. Het plein wordt gedomineerd door het oudste museum van de Bohemen: het Nationale Museum van Praag. Het Wenceslasplein vormt het symbool van het Tsjechische verzet tegen het communisme. De 21-jarige student Jan Palach begaf zich in 1969 met een emmertje benzine naar het Wenceslasplein en stak zichzelf in brand.  Hij was voor 85 % verbrand en hoopte het te overleven, maar na drie dagen overleed hij in het ziekenhuis. Hij wilde het volk bewust maken van de wanhopige situatie waarin het land verkeerde en haar bewegen zich actief tegen de onderdrukking te verzetten. De belangstelling op zijn begrafenis was groot.  Alleen al in de hoofdstad verzamelden zich ruim 500.000 mensen en ook elders in het land kwamen mensen bij elkaar. De politie greep echter al snel in en de naam Jan Palach werd gevaarlijk om uit te spreken: volgelingen van Palach belandden zo voor enkele maanden in de gevangenis. Toen aan het eind van 1989 de Fluwelen Revolutie een feit was, werd er een plein naar de student vernoemd. Met deze daad werd de betekenis van Palach voor de Tsjechische vrijheidsstrijd onderstreept. Op het Wenceslasplein wordt deze gebeurtenis nog jaarlijks herdacht. Het plein kwam na de Revolutie in het nieuws als het toneel van nachtelijk massaprotest tegen de regering; Eén miljoen mensen kwamen hier samen. Sinds het eind van de 17de eeuw staat hier een beeld van St. Wenceslas, maar het huidige Wenceslasmonument is er pas in 1912 neergezet. Het enorme, in brons gegoten figuur van Wenceslas te paard, is omringd door beelden van andere Tsjechische heiligen. 

Oude Stadsplein: Staromestske Namesti met Astronomisch klok: Orloj

Het Oude Stadsplein is het voornaamste plein uit de Praagse geschiedenis en stamt uit de 12de eeuw. Het plein diende destijds als marktplaats en handelscentrum van Praag. In 1621 gebeurde hier iets huiveringwekkends: 27 Boheemse prinsen werden onthoofd. In 1948 werd het Oude Stadsplein gebruikt door de communisten om de burgers aan te kondigen dat zij de huidige regering overnamen. Daarnaast was het Oude Stadsplein het centrum van de feesten, onder andere in 1989, bij de val van het communisme. 
In de gevel van het raadhuis op het Oude Stadsplein bevindt zich de beroemde astronomische klok. Deze geeft behalve de tijd ook de dagen en de maandstand weer. Elk uur gaan twee kleine deuren open en zie je Christus en een parade van apostelen voorbij komen. Aan de zijkant staan figuren met hun hoofd te schudden. Een figuur draagt een beurs en stelt hebzucht voor. Een ander figuur bewondert zichzelf in de spiegel en stelt ijdelheid voor. Aan de rechterkant staat een Turk met een tulband en een gierigaard. Op dat moment luidt het skelet van de Dood de klok met zijn ene hand, terwijl hij met zijn andere hand een zandloper vasthoudt. Het skelet knikt, alsof hij wil zeggen: “Jullie tijd is er geweest!”  Aan het eind kraait een gouden haan. De klok is in 1490 voltooid door klokkenmaker Hanus. Volgens legendes lieten gemeenteraadsleden hem door een gloeiend zwaard de ogen uitsteken, zodat hij geen vergelijkbare klok meer kon maken. 

Adres: Stare Mesto / Staromestska namesti 
Openbaar vervoer: Metrolijn A: Staromestska

Karelsbrug: Karluv most

Voor de heilige Roomse keizer Karel IV was de brug, die zijn naam draagt, een utilitair project. In de 14de eeuw hadden de stedelingen simpelweg behoefte aan een stevige stenen oeververbinding boven hoogwaterniveau. De Praagse brug (ook wel stenen brug) werd als eerbetoon aan de keizer in 1870 hernoemd tot de Karelsbrug (Karluv most). Sinds 1950 is de brug gereserveerd voor voetgangers. Aan de oostzijde (Oude Stad) van de rivier wordt de brug aangekondigd door een grote gotische toren die massief genoeg is om bijna elke mogelijke invaller af te schrikken. De architect en beeldhouwer Peter Parler was verantwoordelijk voor deze vernieuwing, net als voor de interessante standbeelden van zijn financiers, Karel IV, Weceslas IV (zittend) en de beschermheilige van de brug, St.-Vitus. In totaal 30 standbeelden of groepen beeldhouwwerken staan aan weerszijden van de brug, 15 aan elke zijde. Ze dateren voornamelijk uit de 18de en de 19de eeuw. Elk beeld heeft zijn eigen geschiedenis. Rechts staat het oudste standbeeld van de brug: de kruisiging van Christus (1667). Het is voorzien van een grote 17de-eeuwse Hebreeuwse inscriptie, betaald door een rijke jood die beschuldigd werd van godslastering. Op het midden van de brug staat het bronzen standbeeld van de plaatselijke martelaar St.-Jan van Nepomuk, die in 1393 in de Moldau werd gegooid. Daarachter, aan de overkant, bevindt zich een 18de-eeuws standbeeld dat op aandoenlijke wijze St.-Lutgardis uitbeeldt, die de wonden van Christus kust. De voorlaatste beeldengroep aan de linkerkant toont gevangengenomen christenen, die bewaakt worden door een ongeïnteresseerde Turkse cipier met een kromzwaard en een zweep met weerhaken.

Openbaar vervoer: Metrolijn A: Malostranská

Oude Joodse Begraafplaats: Stary zidovsky h°bitov    

Op deze begraafplaats werden alle Praagse Joden tot 1787 begraven, in dat jaar kwam er namelijk een nieuwe begraafplaats. Deze plek is één van de engste plekken in Praag die doet denken aan de grote Joodse gemeenschap toentertijd. Er staan maar liefst 12.000 grafzerken op dit kleine stukje grond. Meteen wordt duidelijk dat het Joodse getto in Praag niet echt de ruimte had. De Joden kregen geen toestemming om de begraafplaats uit te breiden waardoor ze genoodzaakt was om lijken op elkaar te stapelen. In sommige gevallen werden er maar liefst 12 lichamen op elkaar gestapeld. Waarschijnlijk liggen er zo'n 100.000 mensen begraven. In de 15de eeuw werden op de begraafplaats voor het eerst mensen ter aarde besteld. Er kwamen veel grafstenen van naburige begraafplaatsen, zo ook die van Avigdor Kara die stierf in 1439. zijn grafsteen is het oudst van de hele begraafplaats. Kara was nog maar een kleine jongen toen hij getuige was van de massamoord tijdens het Joods Paasfeest. 3000 mensen werden door Christenen afgeslacht. Als een van de weinige overlevenden, schreef hij een treurdicht dat vandaag de dag nog altijd wordt voorgelezen op Yom Kippur in de Oude-Nieuwe Synagoge. De meest prominente grafzerken zijn makkelijk te vinden, ze zijn namelijk rijkelijk versierd. De grafzerken behoren toe aan Rabbi Maisel en Rabbi Löw ben Bezalel. De zwarte grafstenen zijn het oudst, de witte marmeren stenen zijn uit de 16de en 17de eeuw.

Gouden straatje: Zlatá Ulicka

Een wandeling door het Gouden Straatje, gelegen nabij de Prager Burcht in Hradcany, is werkelijk een must. Het straatje wordt gevormd door een rij van samengepakte 17e-eeuwse huisjes. De ligging onder de wandelpaden op de kasteelmuren geeft het straatje een romantisch aangezicht. Legendes vertellen dat dit de straat is waar alchimist Rudolf II het geheim van het eeuwige leven probeerde te ontdekken. Tevens probeerde hij hier goud te maken. Een feit is dat de beroemde Tsjechische dichter Frans Kafka in het ‘Gouden Straatje’ leefde en werkte op nummer 22. Zijn woning is omgetoverd tot een kleine expositie en een Kafka-georiënteerde boekenwinkel.

Bron: Praag.nl